Πρότυπο οφθαλμολογικό ιατρείο ενηλίκων - παίδων

Χειρουργός Οφθαλμίατρος - Παιδοοφθαλμίατρος Λασπιάς Γεώργιος

Αβέρωφ 41 (πλησίον μετρό Δάφνης)
172 35 Δάφνη

Τηλέφωνο 210-9750080
Κινητό τηλέφωνο 6932-735580

%67%6C%61%73%70%69%61%73%40%67%6D%61%69%6C%2E%63%6F%6D

Ωράριο λειτουργίας

Κατόπιν ραντεβού.

Στην αρχή

  • Vriskodoctor
  • Doctoranytime

Παιδοοφθαλμολογία


Πώς εξελίσσεται η όραση στο παιδί μας;

Το νεογέννητο μωράκι σας έχει χαμηλή όραση, περιοριζόμενη σε μια πολύ κοντινή απόσταση, περίπου 25 εκατοστών. Ωστόσο, έχει τη δυνατότητα να διακρίνει το πρόσωπό σας και αντικείμενα μεγάλου σχήματος, ενώ αντιλαμβάνεται τα ζωηρά, έντονα χρώματα και φώτα.


Συνήθως στην ηλικία των 4 εβδομάδων το μωρό σας είναι ικανό να προσηλώνει στο πρόσωπό σας, όταν το κρατάτε στην αγκαλιά σας, ενώ διατηρεί για όλο και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα την οπτική επαφή μαζί σας.


Ωστόσο, η εστίαση του δεν είναι ακόμα σταθερή και οι οριζόντιες κινήσεις παρακολούθησης των ματιών του παραμένουν ασύνδετες και υπολειπόμενες. 


Καθώς ανακαλύπτει τον εξωτερικό κόσμο, ο ταχύτατα αναπτυσσόμενος εγκέφαλός του μαθαίνει να συνδυάζει τα οπτικά ερεθίσματα που δέχεται και από τα δύο μάτια του, ελέγχοντας τα να κατευθύνονται μαζί και συγχρονισμένα προς τον ίδιο οπτικό στόχο. Κατά αυτόν τον τρόπο, περίπου στην ηλικία των 3-4 μηνών είναι ικανό να προσηλώνει σταθερά στο πρόσωπό σας και σε μικρότερα παιχνίδια, ενώ μπορεί να τα παρακολουθεί όταν αυτά κινούνται καθ' όλη τη διαδρομή του οπτικού του πεδίου, από τα δεξιά προς τα αριστερά και αντίστροφα. Στο στάδιο αυτό της ζωής του, αρχίζει να αναπτύσσει την αίσθηση του βάθους μέσα στα πλαίσια της φυσιολογικής διόφθαλμης όρασής του. Επιπλέον, μπορεί να διακρίνει την διαφορά στα χρώματα (κυρίως στο πράσινο και το κόκκινο), κλείνει τα μάτια του αντανακλαστικά σε απειλητικά ερεθίσματα (π.χ. αν ξαφνικά χτυπήσουμε 'παλαμάκι' μπροστά από τα μάτια του), ενώ έχει αρχίσει να μιμείται εκφράσεις του προσώπου σας, να κρατά και να περιεργάζεται με τα χεράκια του τα διάφορα παιχνίδια του.

Το επόμενο σημαντικό ορόσημο συμβαίνει στην ηλικία των 6 μηνών. Τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια έχουν μάθει πια να συνεργάζονται ικανοποιητικά μεταξύ τους, ελέγχοντας όχι μόνο την συγχρονισμένη κίνηση και προσήλωση των δυο ματιών προς τον ίδιο στόχο, αλλά διατηρώντας αυτή την κατάσταση ακόμα και όταν κλείσουμε στιγμιαία το ένα μάτι του παιδιού. Έτσι, εάν ενώ το παιδί  κοιτάζει σε ένα παιχνίδι του, κλείσουμε με την παλάμη μας το ένα του μάτι για 2-3 δευτερόλεπτα και εν συνεχεία το ελευθερώσουμε απότομα, θα διαπιστώσουμε ότι και τα δύο μάτια συνεχίζουν να κοιτάνε τον ίδιο στόχο, χωρίς κάποιο να παρεκκλίνει. Αυτός ο απλός χειρισμός ονομάζεται δοκιμασία κάλυψης-αποκάλυψης (cover-uncover test). 


Ανάμεσα στην ηλικία των 6-12 μηνών η όραση του μωρού σας αυξάνεται ραγδαία πλησιάζοντας την οπτική οξύτητα του φυσιολογικού ενηλίκου.


Στην ηλικία του 1 έτους τόσο η μακρινή όσο και η κοντινή του όραση είναι ικανοποιητικές. Μπορεί να συνυπάρχει κάποιος μικρός βαθμός υπερμετρωπίας αλλά το παιδί εστιάζει και προσαρμόζει κανονικά χωρίς παρέκκλιση των ματιών του, ενώ παρουσιάζει και φυσιολογική στερεοσκοπική όραση. Μπορεί να ξεχωρίσει απλά γεωμετρικά σχήματα, να σύρει με το χέρι του ένα μαρκαδόρο, ενώ αρχίζει να ενδιαφέρεται οπτικά για τις παιδικές εικόνες που του δείχνουμε.


Στην ηλικία των 2 ετών, έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη (μυελινοποίηση) των οπτικών του νεύρων, ενώ η ανάπτυξη της οπτικής οξύτητας του παιδιού θεωρείται πια ολοκληρωμένη  πλησιάζοντας τα επίπεδα των ενηλίκων.


Μέχρι την ηλικία των 3 ετών
, συντελείται ραγδαία η ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς του ματιού. Ο αμφιβληστροειδής αποτελεί τον εσωτερικό χιτώνα του ματιού, που καλύπτει το πίσω μέρος του οφθαλμού και είναι υπεύθυνος για τη μετατροπή του οπτικού σήματος σε ηλεκτρικό, το οποίο στη συνέχεια θα το επεξεργαστεί ο εγκέφαλος ώστε να μετατραπεί σε εικόνα. Η ανάπτυξη του θα συνεχιστεί πιο αργά έως την τελική ολοκλήρωση της, περίπου στην ηλικία των 7-8 ετών.

Κάθε πότε πρέπει να ελέγχουμε την όραση των παιδιών μας;

Νεογέννητα: Σε όλα τα νεογέννητα μωρά γίνεται έλεγχος των ματιών τους, πριν φύγουν από το μαιευτήριο. Γίνεται επισκόπηση τους και εξετάζονται προκειμένου να αποκλείσουμε την ύπαρξη σοβαρών οφθαλμολογικών παθήσεων όπως λοιμώξεων, συγγενών ανωμαλιών, καταρράκτη, γλαυκώματος κ.α.

Ιδιαίτερη προσοχή - με επιμήκυνση της περιόδου παρακολούθησης τους - δίνεται στην περίπτωση πρόωρων νεογνών (με ηλικία κύησης μικρότερη των 31 εβδομάδων ή βάρος γέννησης κάτω από 1250 gr), σε νεογνά που θα παραμείνουν υπό παρατεταμένη οξυγονοθεραπεία ή με πολλαπλά συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας, καθώς και αν υπάρχει επιβαρυμένο οικογενειακό οφθαλμολογικό ιστορικό.

  • Βρέφη 6-8 εβδομάδων: Μέσα στα πλαίσια της προγραμματισμένης παιδιατρικής εξέτασης θα γίνει επανέλεγχος των ματιών του παιδιού σας που θα συμπεριλαμβάνει την διαύγεια των διαθλαστικών μέσων, της συμπεριφοράς της όρασης του καθώς και της συνεργασίας και της κινητικότητας των ματιών του. Ο αδρός αυτός έλεγχος θα συνεχιστεί από τον παιδίατρο σας, εφόσον δεν υπάρχουν παθολογικά ευρήματα.
  • 4-5 ετών: Το παιδί από την ηλικία περίπου των 3 ετών μπορεί να συνεργαστεί στην μέτρηση της όρασης του, χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο παίδο-οφθαλμιατρικό εξοπλισμό.

“Σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας 4-5 ετών πρέπει να γίνεται έλεγχος των οφθαλμών τους και της οπτικής τους οξύτητας (διόφθαλμα και στο κάθε μάτι ξεχωριστά). Στις ηλικίες αυτές χρησιμοποιούμε συνήθως παιδικούς πίνακες (οπτότυπους) - τοποθετημένους σε απόσταση 3 μέτρων - που περιλαμβάνουν διαβαθμισμένες σειρές παιδικών σχημάτων, γραμμάτων ή αριθμών. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούμε να πετύχουμε την πιο αξιόπιστη μέτρηση της όρασης του παιδιού.”

Τι περιλαμβάνει η οφθαλμολογική εξέταση του παιδιού;

Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, η παιδο-οφθαλμολογική εξέταση περιλαμβάνει συνοπτικά τα ακόλουθα στοιχεία:

• Λήψη ατομικού, οικογενειακού και οφθαλμολογικού ιστορικού.
• Εξωτερική επισκόπηση των βλεφάρων, των οφθαλμικών κόγχων και των ιδίως βολβών.
• Έλεγχος του μεγέθους, της συμμετρίας και των αντανακλαστικών των κορών των ματιών.
• Εκτίμηση του ερυθρού αντανακλαστικού (red reflex), που προέρχεται από την φωτεινή αντανάκλαση των έσω χιτώνων των ματιών. Ουσιαστικά, πρόκειται για την κόκκινη αντανάκλαση των ματιών, που συχνά παρατηρούμε όταν φωτογραφίζουμε από κοντά το πρόσωπο των παιδιών μας. Αποτελεί μια απλή, αλλά εξαιρετικά σημαντική εξέταση για τον έλεγχο του πρόσθιου και οπίσθιου τμήματος των ματιών. Μπορεί να αποκαλύψει οφθαλμικές παθήσεις που επηρεάζουν την όραση του παιδιού (όπως συγγενής καταρράκτης, διαθλαστικές ανωμαλίες), αλλά και πιο σοβαρές που δυνητικά μπορεί να απειλήσουν μέχρι και την ζωή του, αν παραμείνουν αδιάγνωστες (ρετινοβλάστωμα).
• Αντικειμενική μέτρηση της οπτικής οξύτητας του κάθε οφθαλμού.
• Έλεγχος της προσήλωσης, της κινητικότητας των οφθαλμών και της ικανότητας του να ευθυγραμμίζονται προς τον ίδιο οπτικό στόχο, χωρίς το ένα από αυτά να παρεκκλίνει (στραβισμός). Υπάρχουν διάφορες τεχνικές ανάλογα με την ηλικία του παιδιού όπως η εκτίμηση των κερατοειδικών αντανακλάσεων, δοκιμασία κάλυψης-αποκάλυψης κ.α.
• Εξέταση του εσωτερικού του ματιού.

Ποια οφθαλμολογικά συμπτώματα πρέπει να με ανησυχήσουν;

• Αν τα μάτια του αποκλίνουν προς τα έξω, διασταυρώνονται προς τα έσω ή δεν εστιάζουν μαζί σε ένα αντικείμενο.


“Μέχρι την ηλικία των 4 μηνών, είναι φυσιολογικό τα μάτια του μωρού σας κατά διαστήματα να παρεκκλίνουν, ειδικά όταν είναι κουρασμένο. Αν όμως αυτό συνεχίζεται και πέραν αυτής της ηλικίας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον οφθαλμίατρο σας.”

• Αν παρατηρήσετε λευκωπή ή γκριζωπή χροιά της κόρης του οφθαλμού.

• Αν το ένα μάτι του είναι μεγαλύτερο από το άλλο ή αν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο μέγεθος, ανάμεσα στις δύο κόρες των οφθαλμών του ( > 1 χιλ).

• Αν τα μάτια του παρουσιάζουν γρήγορες, μη ελεγχόμενες οριζόντιες ή κάθετες κινήσεις (νυσταγμός).

• Αν παραπονιέται για πόνο, κνησμό ή δυσφορία στην περιοχή των ματιών του.

• Αν υπάρχει έντονη ερυθρότητα των ματιών του που δεν υποχωρεί σε λίγες ημέρες.

• Αν παρατηρήσετε πρησμένα βλέφαρα με πυώδεις, κίτρινες εκκρίσεις που μπορεί να σχηματίζουν κρούστα, δυσκολεύοντας το παιδί να ανοίξει τα μάτια του.

• Αν τα μάτια του είναι συνέχεια υγρά και δακρυσμένα.

• Αν τα μάτια του είναι υπερβολικά ευαίσθητα στο φως.

• Αν υπάρχει πτώση του ενός ή και των δύο βλεφάρων.

Πού κυρίως αποσκοπεί ο περιοδικός έλεγχος της όρασης στα παιδιά μας;

Κύριος σκοπός είναι να διαγνώσουμε έγκαιρα τα παιδιά που έχουν ή βρίσκονται σε κίνδυνο να αναπτύξουν αμβλυωπία.


Πρόκειται  ουσιαστικά για την ύπαρξη χαμηλής όρασης στον ένα ή και στους δύο οφθαλμούς.


Προκαλείται λόγω ανώμαλου οπτικού ερεθίσματος που οφείλεται σε ποικίλα αίτια όπως στραβισμός, διαθλαστικές ανωμαλίες (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμό) και θόλωση των διαθλαστικών μέσων του οφθαλμού (συγγενής καταρράκτης).


Αν παραμείνει χωρίς θεραπεία, κατά την κρίσιμη παιδική ηλικία όπου αναπτύσσονται οι οπτικές οδοί μεταξύ των οφθαλμών και του εγκεφάλου- ουσιαστικά μέχρι την ηλικία των 7 ετών- μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της όρασης.

Παιδί και αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι). Τι πρέπει να γνωρίζουμε;

Τι ονομάζουμε αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι);

Η ανθρώπινη όραση αναπτύσσεται από την γέννηση μέχρι περίπου την ηλικία των 7 ετών. Αν σε αυτή την κρίσιμη χρονική περίοδο, η εικόνα που σχηματίζεται στον ένα οφθαλμό είναι θολή, τότε στο  μάτι αυτό η όραση δεν αναπτύσσεται κανονικά, γιατί διαταράσσεται η φυσιολογική ανάπτυξη των συνδέσεων μεταξύ του οφθαλμού και του εγκεφάλου. Εάν η θολή εικόνα οφείλεται σε διαθλαστικό σφάλμα (υπερμετρωπία, μυωπία, αστιγματισμό), τότε στο παιδί θα χορηγηθούν τα κατάλληλα γυαλιά. Στην περίπτωση, που η όραση του παραμένει κάτω από το αποδεκτό, φυσιολογικό επίπεδο -παρόλο που φοράει τα γυαλιά του και χωρίς να υπάρχει κάποια οφθαλμική, οργανική βλάβη- τότε η κατάσταση αυτή ονομάζεται αμβλυωπία ή “τεμπέλικο” μάτι (lazy eye).

 

Σε τι είδους εξετάσεις θα υποβληθεί ένα παιδί με χαμηλή όραση;

  • Ορθοπτικό έλεγχο της όρασης και της κινητικότητας των ματιών του για την διάγνωση πιθανού στραβισμού.
  • Διαθλαστικό έλεγχο για την διάγνωση πιθανού διαθλαστικού σφάλματος και την χορήγηση των αντίστοιχων διορθωτικών γυαλιών.
  • Πλήρη οφθαλμολογική εξέταση που θα αποκλείσει την ύπαρξη οργανικής βλάβης στα μάτια του παιδιού και θα εξετάσει την προοπτική μια χειρουργικής επέμβασης, όπως στην περίπτωση στραβισμού ή άλλης αιτίας.

Πως θεραπεύεται η αμβλυωπία;

Η αμβλυωπία πρέπει να αντιμετωπίζεται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, προτού ολοκληρωθεί η ανάπτυξη της όρασης του.

Όσο πιο νωρίς διαγνωσθεί η αμβλυωπία, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η θεραπεία της.

Αν το παιδί παραμένει με χαμηλή όραση, παρά την συνεχή χρήση των γυαλιών του, τότε προχωράμε στο δεύτερο στάδιο της θεραπείας που αποσκοπεί στο να κινητοποιήσει τον μικρό ασθενή μας ώστε να χρησιμοποιεί περισσότερο το αδύναμο μάτι του.

Αυτό το πετυχαίνουμε είτε με την κάλυψη του ματιού με την καλύτερη οπτική οξύτητα είτε θολώνοντας την όραση αυτού,  ενσταλάζοντας ειδικές οφθαλμικές σταγόνες ατροπίνης ή τέλος με συνδυασμό των παραπάνω δύο μεθόδων. 


Ποιος είναι ο σκοπός της θεραπείας;

Σκοπός της θεραπείας είναι να βελτιώσουμε την οπτική οξύτητα του αδύναμου οφθαλμού, ώστε να αποκτήσει μια χρήσιμη όραση για το υπόλοιπο της ζωής του.

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα επιτακτικό και σημαντικό, αν σκεφτούμε την πιθανότητα ενός μελλοντικού ατυχήματος ή μιας σοβαρής ασθένειας στο μάτι του παιδιού με την εξ’ αρχής καλύτερη όραση.

 

Ποια είναι η διάρκεια της θεραπείας;

Η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει ανάλογα με την περίπτωση. Συνήθως η μεγαλύτερη βελτίωση της όρασης παρατηρείται στους πρώτους 6 μήνες. Η θεραπεία συνεχίζεται μέχρι η όραση να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο σε σχέση με το άλλο μάτι ή να μην παρατηρείται περαιτέρω βελτίωση.

Προγνωστικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της θεραπείας είναι οι ακόλουθοι:

  • Το επίπεδο της όρασης του αμβλυωπικού ματιού κατά την έναρξη της θεραπείας. Όσο πιο χαμηλή είναι η αρχική όραση, τόσο χειρότερη είναι η πρόγνωση.
  • Η ηλικία του παιδιού κατά την έναρξη της θεραπείας.Πιο αποτελεσματική είναι η θεραπεία της αμβλυωπίας, όταν ξεκινά μέχρι την ηλικία των 4,5 ετών.
  • Το αίτιο της αμβλυωπίας (στραβισμός, είδος διαθλαστικού σφάλματος, συγγενής καταρράκτης, συγγενής βλεφαρόπτωση).
  • Η καλή συμμόρφωση των γονέων και του παιδιού στο να ακολουθήσουν την θεραπεία κάλυψης ή την ενστάλαξη των οφθαλμολογικών σταγόνων, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες του οφθαλμιάτρου τους.

Τι συμβαίνει αν η διάγνωση της αμβλυωπίας καθυστερήσει ή δεν δοθεί θεραπεία;

Η συχνότητα της αμβλυωπίας είναι περίπου 1:40 παιδιά. Το παιδί συνήθως δεν αντιλαμβάνεται την χαμηλή όραση του αδύναμου ματιού του, ενώ συχνά δεν συνυπάρχουν άλλα οφθαλμολογικά συμπτώματα που να κινητοποιούν τους γονείς του παιδιού.


Η διάγνωση της αμβλυωπίας γίνεται συνήθως στην ηλικία των 4 ετών, οπότε επιβάλλεται να γίνεται οφθαλμολογικός έλεγχος του παιδιού στην ηλικία των 3½  -  4½ ετών.


Δυστυχώς, η μη έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της αμβλυωπίας ενός οφθαλμού, οδηγεί σε μόνιμη απώλεια της όρασης του για το υπόλοιπο της ζωής του παιδιού.


Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα αν υπάρχει οργανική βλάβη ή αν το παιδί είναι μεγαλύτερης ηλικίας, η θεραπεία μπορεί να μην βοηθήσει στην αποκατάσταση της όρασης του αδύναμου οφθαλμού.


Εντούτοις, ακόμα και στην περίπτωση καθυστερημένης διάγνωσης της αμβλυωπίας -όπως συμβαίνει σ’ ένα παιδί που έχει ξεπεράσει την κρίσιμη ηλικία των 7 ετών- αξίζει να γίνεται μια ύστατη προσπάθεια για την αντιμετώπιση της.

 

* Ο χειρουργός οφθαλμίατρος - παιδοοφθαλμίατρος Δρ. Γεώργιος Λασπιάς διαθέτει την ανάλογη εξειδίκευση και εμπειρία όσον αφορά την διάγνωση, παρακολούθηση και θεραπεία παιδιών με αμβλυωπία.

Παιδικός στραβισμός

Τι ονομάζουμε παιδικό στραβισμό;

Με τον όρο στραβισμό (τροπία) εννοούμε την οφθαλμική πάθηση όπου ενώ το παιδί με το ένα μάτι του κοιτάζει και προσηλώνει σε ένα στόχο, το άλλο μάτι του ‘κοιτάζει’ προς άλλη κατεύθυνση, παρεκκλίνοντας συνήθως είτε προς τα μέσα (εσωτροπία), είτε προς τα έξω (εξωτροπία) ή σπανιότερα προς τα άνω (ανωτροπία) ή προς τα κάτω (υποτροπία).


Πρόκειται για μια αρκετά συχνή κατάσταση με περίπου το 4% του γενικού πληθυσμού  να παρουσιάζει κάποιου είδους στραβισμό.


Η ηλικία εμφάνισης του μπορεί να είναι από τους πρώτους μήνες της ζωής (π.χ βρεφική εσωτροπία) ή αργότερα μετά την ηλικία των 2 ετών (π.χ προσαρμοστική εσωτροπία, διαλείπουσα εξωτροπία). Θα πρέπει να τονιστεί ότι περίπου μέχρι τον 4ο μήνα της ζωής, είναι απόλυτα φυσιολογικό το μωρό σας να παρουσιάζει μια αδυναμία συνεργασίας των δύο ματιών του-συνήθως με την μορφή της εξωτροπίας- που όμως αποκαθίσταται γρήγορα καθώς ο εύπλαστος εγκέφαλος του αναπτύσσεται και μαθαίνει να ελέγχει την κινητικότητα των οφθαλμών.


Αιτιολογικά, ο στραβισμός χαρακτηρίζεται σαν μια νευρομυϊκή διαταραχή του ελέγχου και της λειτουργίας των εξωτερικών (εξωφθάλμιων) μυών που ορίζουν την κινητικότητα του κάθε ματιού μας.


Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός στραβισμού;

Ένας στραβισμός μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

  • Μόνιμα εμφανής ή διαλείπων (εάν εμφανίζεται κατά διαστήματα, συνήθως όταν το παιδί είναι κουρασμένο ή αδιάθετο).
  • Μονόπλευρος ή επαλλάσσων (εάν παρατηρείται πότε στο ένα μάτι και πότε στο άλλο, ανάλογα με ποιον οφθαλμό προσηλώνει κάθε φορά).
  • Μεγάλης ή μικρής γωνίας, ανάλογα με το μέγεθος της παρέκκλισης των ματιών.
  • Προσαρμοστικός που εμφανίζεται όταν συνυπάρχει συνήθως υψηλή υπερμετρωπία. Καθώς το παιδί δυσκολεύεται να εστιάσει κοντά και μακριά, αναγκάζει τα μάτια του να κάνουν προσαρμογή (σαν το zoom της φωτογραφικής μηχανής), γεγονός που μπορεί να οδηγεί σε υπερβολική σύγκλιση των ματιών του και εμφάνιση εσωτροπίας.

Ποια είναι τα συμπτώματα του στραβισμού;

Κατά την πρώιμη παιδική ηλικία, προκειμένου ο εγκέφαλος να αντιμετωπίσει την διπλωπία (δηλαδή το παιδί να μην βλέπει διπλό ένα αντικείμενο), καταστέλλει την εικόνα που προέρχεται από το μάτι που στραβίζει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να διαταράσσεται η φυσιολογική ανάπτυξη της διόφθαλμης, στερεοσκοπικής όρασης και το στραβίζων μάτι να παρουσιάζει σημαντικά χαμηλότερη οπτική οξύτητα σε σχέση με τον άλλο οφθαλμό. Η κατάσταση αυτή αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα -μέχρι την ηλικία των 7 ετών- οδηγεί σε μόνιμη πτώση της όρασης στο μάτι που στραβίζει και χαρακτηρίζεται ως αμβλυωπία ("τεμπέλικο" μάτι).


Συνήθως ο στραβισμός, πέρα από την έκδηλη παρέκκλιση των ματιών δεν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα. Σε μερικές περιπτώσεις -κυρίως σε στραβισμούς μικρής γωνίας, διαλείποντες ή επαλλάσσοντες-  το παιδί μπορεί να παραπονιέται για πονοκεφάλους, θολή όραση, παροδική διπλωπία και κόπωση κατά το διάβασμα.


Τι περιλαμβάνει η θεραπεία του στραβισμού;

Η θεραπεία του στραβισμού περιλαμβάνει:

  • Την διόρθωση κάθε διαθλαστικής ανωμαλίας (υπερμετρωπίας, μυωπίας, αστιγματισμού) με την χορήγηση των κατάλληλων θεραπευτικών γυαλιών.
  • Την θεραπεία της αμβλυωπίας (με κάλυψη ή σταγόνες ατροπίνης στο ‘καλό’, επικρατών οφθαλμό), προκειμένου να αποκαταστήσουμε την όραση στο στραβίζων μάτι και να μετατρέψουμε τον στραβισμό του από μονόπλευρο σε επαλλάσσων.
  • Ορθοπτικές ασκήσεις για ενδυνάμωση των ματιών.
  • Χειρουργική επέμβαση στους εξωτερικούς μυς του ενός ή και των δύο ματιών. Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία και ουσιαστικά βασίζεται σε μεμονωμένη ή συνδυασμένη εξασθένηση (μετάθεση) και ενίσχυση (βράχυνση) της δράσης των εξωφθάλμιων μυών των οφθαλμών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο στραβισμός μπορεί να διορθωθεί μόνο με την χορήγηση διορθωτικών υάλων (προσαρμοστική εσωτροπία) ή με την διενέργεια ορθοπτικών ασκήσεων (ανεπάρκεια σύγκλισης με διαλείπουσα εξωτροπία για κοντά).


Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμης και σταθερής γωνίας στραβισμού, η μόνη θεραπευτική προσέγγιση παραμένει η χειρουργική επέμβαση. Σαν γενικός κανόνας ισχύει ότι όσο πιο νωρίς γίνει η επέμβαση, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να αποκατασταθεί η καλή συνεργασία των ματιών και το παιδί να αποκτήσει μια σχεδόν φυσιολογική, διόφθαλμη όραση.


“Θα πρέπει να τονιστεί ότι ο στραβισμός πέρα από την ιατρική του πλευρά, αποτελεί μια πάθηση που μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία του παιδιού, ιδιαίτερα κατά την ευαίσθητη πρώτη σχολική περίοδο, αλλά και μετέπειτα στην ενήλικη ζωή του”.


Η σωστή διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση του παιδιού με στραβισμό θα γίνει από τον εξειδικευμένο παιδοοφθαλμίατρο, σε συνδυασμό με την καλή συνεργασία και συμμόρφωση των γονέων στις ιατρικές οδηγίες του.


*
Ο χειρουργός οφθαλμίατρος - παιδοοφθαλμίατρος Δρ. Γεώργιος Λασπιάς διαθέτει την ανάλογη εξειδίκευση και χειρουργική εμπειρία όσον αφορά την διάγνωση, παρακολούθηση και θεραπεία περιπτώσεων στραβισμού, τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.